Goes Klein Frankrijk

Creatieveling met een boodschap

Goes Klein Frankrijk

 

De examens zitten erop. Bij de meeste examens zie je zwoegende hoofden boven een klaptafeltje. Zo niet bij het examen tekenen. Maanden voor de examenperiode gaan deze talenten al aan de slag met hun werkstuk. We spreken Heidi Kraamer erover.


Heidi zit in vwo-5 en volgde tekenen als extra vak, ze deed het examen vwo-6 mee. “Ik heb er 1400 minuten aan gewerkt”, zegt ze lachend. De leerlingen werkten er steeds op school aan onder supervisie van een docent. “We mochten wel met elkaar praten.”


Heidi maakte een raamvertelling in drie panelen met glas-in-lood (zie foto). “Ik kocht de panelen in de bouwmarkt, mijn pa zaagde er stukken uit, zodat ik ermee verder kon.” De panelen tonen zes scenes van een verhaal. 

Hoe gaat het verhaal?

“Het gaat over een meisje dat te vondeling werd gelegd in Egypte. Een dokter adopteert haar. Hij heeft ook nog zoon, Henry, met wie zij een liefdesrelatie krijgt. Het meisje gaat naar de buitenwereld kijken en rent op een gegeven moment weg. De Tweede Wereldoorlog breekt uit. Ze ontdekt dat ze een getalenteerde pilote is en gaat terug naar Egypte, waar ze het bed deelt met verschillende mannen en de militaire luchtvaart in gaat. Ze komt Henry soms nog wel tegen. Ten slotte ontmoeten ze elkaar in een luchtgevecht. Hij herkent haar, zij hem niet. Haar wingman, een bondgenoot van haar, schiet haar neer, Henry past mond-op-mondbeademing toe en redt haar. Een wingman schiet hem dood. Maar de pleegvader van het meisje kan het haar vergeven.

Ik wilde het laten gaan over de essentie van het Evangelie

Hoe kwam je ertoe juist deze boodschap te brengen?

“Ik liep al langere tijd met dit verhaal in mijn hoofd. De zoon geeft zijn leven voor het meisje, dat zich te buiten ging. Ik wilde het laten gaan over de essentie van het Evangelie: vergeving door plaatsvervanging. Ook wilde ik iets van de ernst van de Tweede Wereldoorlog in beeld brengen. Waarom ik deze boodschap wilde brengen? Ik heb talent gekregen voor tekenen en wilde daar niet alleen zomaar leuke dingen mee doen, maar iets moois.”

Waarop wordt beoordeeld?

“Het proces vinden ze misschien nog wel belangrijker dan het eindwerkstuk. De weg ernaartoe bestaat vooral uit kleurproeven en schetsjes maken. Die tussenfasen moest je allemaal laten zien. Je kunt ook inspiratie krijgen door dingen die fout gaan. Bij de beoordeling was naast onze vakdocent ook iemand uit Utrecht betrokken. Ik heb de feedback nog niet ontvangen, maar begreep dat ik me geen zorgen hoefde te maken.”

Ga je een tekentoekomst in?

“Ik ben nog aan het nadenken over mijn toekomst. De docentenopleiding van de kunstacademie spreekt me aan. Fashion design vind ik ook leuk. Maar ook het conservatorium vind ik interessant. Ja, ik bespeel verschillende instrumenten: piano, gitaar en soms ook dwarsfluit. Ik heb mijn definitieve keuze nog niet gemaakt.”