Middelburg

Steeds meer zelfvertrouwen

Krabbendijke Appelstraat


Elske bracht haar eerste twee Calvijn-jaren door in stream 1 op locatie Goes Klein Frankrijk. Door een ongeluk kreeg ze te maken met langdurige pijn en een behandeltraject. Met alle gevolgen van dien voor haar schoolloopbaan. Inmiddels heeft ze haar examen op locatie Krabbendijke Appelstraat achter de rug. Hoe kijkt ze terug?

 

Aan het einde van klas 2 werd ze voor de vraag gezet: blijven zitten of overstappen naar het vmbo? Ze koos voor het laatste en kwam zo op locatie Goes Stationspark terecht. “Het ging niet zo goed. Ik zat een poos thuis en kreeg ondersteuning vanuit de integratiegroep.” Vervolgens kreeg Elske een plek bij de allround-/reboundvoorziening (ARR) op locatie Krabbendijke Appelstraat.


Veilig

Het is er fijn, open en gezellig, vertelt Elske. “Ik wist gelijk dat ik me daar veilig voelde en dat ze alles voor me zouden willen doen. Vorig schooljaar zat ik er van het eerste tot en met het zesde lesuur. In een weekplanning stond wat ik per uur moest doen. Ik was blij dat ik naar school kon gaan. Het was wel anders. Ik was de oudste en iedereen zit er met een reden.”

 

Humor

Elske vertelt dat ze zichzelf beter is gaan leren kennen, mede dankzij de sova-training. “Als er problemen waren, hielpen ze me. Ik begon er zelf niet over, maar meneer Corbijn zag het aan mijn gezicht wanneer er iets was. Op den duur vroeg hij me het zelf aan te geven. In het begin vond ik dat wel lastig, want het liefst zwijg ik erover. Maar inmiddels gebeurt het zo. Hij werkt met heel veel humor. We zijn best aan elkaar gewaagd, superleuk. Hij is ook heel betrouwbaar en weet bijna overal wel antwoord op. Mevrouw Adriaanse is de rustige versie. Ze hadden samen de perfecte invloed op me.”

 

Veranderd

“Ik ben daar heel anders geworden”, constateert Elske. “Ze hebben me echt een soort van klaargemaakt voor de maatschappij. Door de vele gesprekjes praat ik nu makkelijker met anderen en kan ik open zijn over mezelf. Ze hebben ervoor gezorgd dat ik weer de klas in kon. Ik hebben me laten inzien dat ik dat aankan, slim genoeg ben, maar even moet doorpakken." "De overstap naar de klas was wennen in het begin door de hoeveelheid prikkels. Ik doe rustig aan en dat werkt heel goed."


Ze kijkt terug op een fijne begeleiding in de ARR. “Ik heb zoveel geleerd in die tijd en ben ze zo dankbaar voor alles. Volgend schooljaar hoop ik op het Hoornbeeck te starten met de opleiding voor agogisch werk. Later wil ik zelf mensen met problemen helpen.”

 


 


“Een soort eerste hulp”

L.H. Corbijn, docent ARR: “Elske stelde zich aanvankelijk heel teruggetrokken en stil op. Je bouwt een band op, bijvoorbeeld door samen te voetballen of een stukje te lopen en ondertussen te praten. Tegelijkertijd moet je erop letten dat je primair gericht bent op het functioneren van de leerling op school. We zijn een soort eerste hulp, voor langdurige hulpverlening verwijzen we door. Langzamerhand duurden de perioden dat het goed ging steeds langer en kreeg ze steeds meer zelfvertrouwen.” 

De ARR richt zich op het stapje terug naar de klas en te zijner tijd naar de maatschappij, vertelt Corbijn. “We maken de leerling daarbij eigenaar van het leerproces.” In spanningsvolle situaties kon Elske terecht en vervolgens terug naar de les. Op een gegeven moment, na de kerstvakantie, is ze volledig ingeroosterd in de les. Corbijn: “Dat is ook van belang voor het opbouwen van sociale contacten. Ik ben er echt blij mee als ze vrolijk terugkomt.”